سازگارگرایی خطرناک ترین سوگیری روانی در تریدرها

سازگارگرایی خطرناک ترین سوگیری روانی در تریدرها

وقتی افراد با اطلاعات جدیدی مواجه می شوند که ادراکات قبلی آنها در تعارض است، غالبا نوعی ناراحتی ذهنی احساس می کنند که در واقع یک پدیده روانشناختی است و از آن با عنوان سازگارگرایی نام برده می شود. “شناخت” در روانشناسی شامل نگرش ها، احساسات، باورها یا ارزشهاست، سازگارگرایی حالتی از عدم تعادل است و زمانی رخ می دهد که شناخت های متضاد در مقاب هم قرار می گیرند.

سازگارگرایی در واقع پاسخی است که در قالب ستیز و تلاش برای سازگار کردن تضادها و در نتیجه ناراحتی ذهنی صورت می گیرد. به عنوان مثال فرض کنید، مصرف کننده ای یک دستگاه کامپیوتر شخصی کوچک خریداری کرده است، با این تصور که بهترین محصول موجود در بازار است. اما وقتی شناخت جدیدی بدست می آورد که دستگاه دیگری را به عنوان بهترین محصول معرفی می کند، فرد با یک عدم تعادل مواجه می شود و بدنبال آن نوعی ناسازگارگرایی شکل می گیرد که این ناراحتی را تا حدی تسکین دهد. فرد شروع به تعمیق بیشتر می کند تا به گونه ای خود را متقاعد کند که کامپیوتر خریداری شده او بهتر از نوعی است که مطالبی درباره آن شنیده است و از این طریق می کوشد ناراحتی و نارضایتی ذهنی خود را در ارتباط با خریدی که انجام داده تسکین دهد.

توصیف تکنیکی سازگارگرایی

روانشناسان معتقدند که افراد، اغلب به توجیهات و دلیل تراشی های دور از دسترس متوسل می شوند، تا از آن طریق ادراک ها و شناخت های خود را هماهنگ کرده و ثبات روانی خود را حفظ کنند. در این فرآیند اصلاحاتی (اقداماتی) را انجام می دهند که به لحاظ منطقی و عقلایی، همواره به نفع آنان نیست.

وقتی افراد در موقعیت هایی قرار می گیرند که ناگزیرند از بین چند گزینه یکی را انتخاب کنند، نوعی تعارض در تصمیم گیری  بروز می کند. تعهدی که نشان دهنده وابستگی احساسی فرد به تصمیمی است که گرفته است، همواره جلوتر از ظهور سازگارگرایی است. اگر حقایق موجود وابستگی احساسی فرد را به چالش بکشد، دارای نوعی تاثیر تهدید آمیز احساسی است. اغلب انسان ها تلاش می کنند از موقعیت های ناسازگار بپرهیزند و در این راه برای جلوگیری از بروز تعارض روانی، اطلاعات بالقوه مربوط را نیز نادیده می گیرند. نظریه پردازان دو جنبه متفاوت سازگارگرایی در تصمیم گیری را شناسایی کرده اند.

ادراک گزینشی

افرادی که از این خصیصه برخوردارند، تنها اطلاعاتی را مورد توجه قرار می دهند که از روش پیش انتخاب شده تبعیت می کند، و این دیدگاهی ناقص یا نادرست در مورد واقعیت موجود، ایجاد می کند. این افراد قادر نیستند شواهد موجود را بطور کاملا عینی درک کنند و لذا مستعد انجام خطا در محاسبات خود هستند.

تصمیم گیری گزینشی

تصمیم گیری گزینشی زمانی رخ می دهد که میزان وابستگی فرد به روشی خاص در تصمیم گیری زیاد است. تصمیم گیری گزینشی توجیهاتی را فراهم می سازد که فردا به روش خاص دل بسته می کند، حتی اگر هزینه های اقتصادی سنگینی را نیز بر او تحمیل کند. به عنوان مثال، فرد ممکن است به سرمایه گذاری در پروژه ای که اکنون دارای چشم اندازهای ناخوشایندی است، کماکان ادامه دهد، صرفا به این دلیل که از اتلاف وجوه سرمایه گذاری شده خود تاکنون، جلوگیری کند. مطالعات بسیاری نشان داده است که افراد به طور ذهنی گرایش به حمایت از تصمیمات اتخاذ شده خود دارند.

آموزش فورکس

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *